zaloguj się do strefy klienta
A A A

Rola Azotanu Potasu

01.01.2015

Azotanu Potasu i jego rola w bezglebowej uprawie pomidora

Uprawa pomidorów w Polsce zajmuje pierwsze miejsce pod względem powierzchni wszystkich warzyw uprawianych pod osłonami. Pomidory stanowią nieocenione źródło mikro i makro elementów. Jedną z technologii uprawy bezglebowej jest uprawa hydroponiczna z wykorzystaniem fertygacji. Zaletą ferygacji jest precyzyjne dawkowanie składników pokarmowych. 
Wpływ na plony wywierają czynniki agrotechniczne, klimatyczne oraz jakość odmian pomidorów. Nawożenie i nawadnianie stosuje się po to aby osiągnąć wyższe plony, poprawić ich jakość oraz zwiększyć odporność roślin na niektóre choroby i szkodniki. Niezbędność nawożenia wynika z konieczności uzupełnienia składników mineralnych dla roślin. W nawożeniu pomidorów w uprawie bezglebowej wykorzystujemy saletrę potasową (KNO3) jako nawozu dwuskładnikowego zawierającego azot i potas.

Jednym z podstawowych składników odżywczych jest azotan potasu / saletra potasowa KNO3 jako nawóz dwuskładnikowy zawierający azot i potas ( N-13,5% , K-38%) gdzie azot uznawany jest za najważniejszy makroskładnik plonotwórczy. Pogląd ten wynika z funkcji azotu, który jest niezbędnym elementem syntezy cząsteczek białka podstawy, żywych organizmów. Niedobór azotu powoduje nie tylko spadek plonu, ale i zahamowanie wzrostu i rozwoju rośliny.

Wizualnym objawem niedostatku azotu jest jasnozielony kolor liści i łodyg oraz wątły pokrój roślin. W skrajnych przypadkach niedostatku tego pierwiastka liście roślin żółkną, a ich słabo wykształcone owoce przedwcześnie dojrzewają. Niemniej niebezpieczny od niedoboru jest również nadmiar tego makroskładnika Rośliny przenawożone azotem mają ciemnozielony kolor i wytwarzają bardzo dużą masę (duże i liczne liście, grube łodygi), jednak ich owoce są nieliczne i słabo wykształcone. Opadanie zapylonych kwiatów i związków. Przeazotowanie roślin wydłuża znacznie okres ich wegetacji. Skutkiem tego, plon wielu gatunków pomidora nie zdoła dojrzeć przed nadejściem jesiennych przymrozków. Przenawożenie roślin azotem powoduje też kumulację azotanów, co jest niebezpieczne dla zdrowia człowieka [Stępowska A., 2011].

Natomiast funkcją potasu (K) jest regulowanie gospodarki wodnej roślin (pobierania wody, transpiracji). Dobre zaopatrzenie w ten składnik ułatwia więc roślinom przetrwanie okresów suszy, zapobiega ich więdnięciu i przedwczesnemu zasychaniu. Ponadto potas poprawia zdrowotność roślin i zwiększa mrozoodporność. Owoce roślin dobrze odżywionych potasem są słodsze i aromatyczniejsze, bardziej wybarwione oraz lepiej się przechowują.

Początkowo niedobór potasu objawia się na roślinach w postaci żółtych nieregularnych przebarwień występujących na najstarszych liściach. Często występuje też charakterystyczne zdeformowanie blaszki liściowej, która wygina się ku dołowi. Opadanie zapylonych kwiatów i związków oraz pękanie owoców. Nawożenie potasem powinno odpowiadać aktualnemu zapotrzebowaniu rośliny oraz ubytkom potasu, wynikającym z jego wymywania i pobierania przez rośliny [Czuba R., 1996]. Należy je wykonywać na podstawie wyników analizy chemicznej podłoża-gleby. Potas jest składnikiem pokarmowym pobieranym w dużych ilościach i w niewielkim stopniu sorbowanym wymiennie. Musi być dostarczany systematycznie w miarę wzrostu roślin, najlepiej poprzez fertygację. Natomiast w przypadku jego niedoboru wzrost korzeni i pędów jest zahamowany, występuje chloroza liści, brzegi starszych liści brązowieją, a w skrajnych przypadkach rośliny więdną. Na pomidorach obserwuje się żółtawe, twarde plamy, zieloną piętkę, smak owoców również ulega pogorszeniu. Niedobory potasu w glebie można uzupełniać siarczanem potasu.

Autor: Przemysław Rachel, 
Specjalista ds. Sprzedaży, Produkty Nawozowe, Zakłady Azotowe CHORZÓW SA